Door: Remco Hendriks

De Tilburg Wolves hebben hun vuurdoop gehad! Tegen drievoudig landskampioen Alphen Eagles werd op zondag 19 februari de allereerste wedstrijd in competitieverband gespeeld.

Alle trainingen in weer en wind de afgelopen jaren, de vele uren die door spelers, coaches en vrijwilligers in het team zijn gestoken: alles leidde naar dit ene moment. Een historisch en vooral spannend moment. En bovendien een hele goede graadmeter waar we nu eigenlijk staan als team.

De spanning was al in de bus onderweg naar Alphen aan de Rijn merkbaar; dit werd nog eens versterkt door het feit dat de startende quarterback van de Wolves op het laatste moment verstek moest laten gaan. Maar football is de ultieme teamsport: als er iemand uitvalt is het een kwestie van ‘next man up’.

Voor deze wedstrijd hadden we voor het eerst de beschikking over onze daadwerkelijk schitterend afgewerkte helmen; wat een ontzettend gaaf gezicht om de ploeg als uniform geheel te zien aantreden.

Tijdens de wedstrijd werd al snel duidelijk dat onze tegenstanders over heel wat meer routine en vakmanschap binnen de lijnen beschikten dan de Wolves. Dit resulteerde in een aantal punten tegen en door wat schoonheidsfouten her en der keken de Wolves al snel tegen een 14-0 achterstand aan. In football  zijn het vooral de kleine dingen zoals een cruciaal block, of een gemiste tackle die het verschil maken. En in deze afwerking waren de gastheren eenvoudigweg een stuk verder gevorderd dan de rookies uit Tilburg.

En toch, na in de eerste helft overweldigd te zijn door de tegenstanders en het moment, toch werd het spel van de Wolves in de 2e helft beter. Offensive drives werden langer en ook de defense werd brutaler en deelde enkele ferme hits uit aan baldragers. Meest waardevolle speler Marcel Terpstra was heel erg genadig bij een sack op de quarterback van de Eagles; op een later moment wist hij door een goed getimede hit zelfs de bal los te krijgen zodat de Wolves weer balbezit kregen.

Om de wedstrijd met een goed gevoel af te sluiten was het noodzakelijk om in ieder geval wat punten op het bord te zetten. Na een aardige drive waren de Wolves de endzone van de tegenstanders genaderd, maar was het na enkele mislukte pogingen 4e down. Onze laatste poging om tot scoren te komen. Tijdens het speloverleg garandeerde onze flanker Stein Borger dat hij de bal voor een score zou vangen als die zijn kant op gegooid zou worden. Zo gezegd, zo gedaan. De schitterende pass van backup-quarterback Pawel Onufryjuk werd inderdaad in de endzone gevangen, Touchdown Wolves! De gemiste conversie kon verder geen roet meer in het eten gooien.  Eindstand 30-06.

Niet gewonnen, wel weer veel geleerd en met een goed gevoel de bus in voor de terugreis. En wat voor terugreis: bijna de hele weg terug werd er luidkeels gezongen en werd het samenzijn gevierd. Dat is de definitie van ‘one team’…..in goede tijden en slechte tijden. Op naar de volgende!

Door: Bas van Berkel

Ook hebben de cadets van Scouts / Eagles hun eerste game, na de winterstop van 2017 gespeeld tegen de Amsterdam Crusaders. Bij de Scouts / Eagles spelen onze Wolves Timo en Troy. Timo als de quarterback en Troy als tight end. Ook bij deze jongens op cruciale momenten kleine foutjes die direct werden afgestraft door de goed spelende Crusaders. Na diverse keren te hebben gelopen met de bal, ook door Timo zelf geprobeerd om al gooiend de bal vooruit te krijgen. Bij de allerlaatste play van de wedstrijd nogmaals een poging, Troy kan ongehinderd vrij komen op de 10 yard lijn om daar de bal te vangen en deze binnen te lopen voor een touchdown. Al met al een prima game jammer genoeg geen winnende score op het bord… 20-51.

Go Wolves, one team!

 

———English———-

 

The Tilburg Wolves underwent their baptism of fire! The first competition game was played against three time national champions Alphen Eagles on Sunday february 19.

All these practices in poor weather, the many hours put in by players, coaches and volunteers; everything led to this point in time. A historic and thrilling moment. And a good measuring stick of where the Wolves stand as a team.

The tension could be felt in the bus underway to Alphen aan de Rijn; it was intensified by the fact that our starting quarterback wasn’t available for the game at the last moment. But football is the ultimate team game; if someone goes down it’s always the’next man up’.

For this game we were to use our brilliantly finished helmets for the first time. What a magnificent sight to see the team appear in uniform colors.

During the game it quickly became clear that our adversaries had more routine and craftsmanship on the field than us. This resulted in some points scored against the Wolves and after a few mishaps here and there, we were looking at 14-00 deficit. In football little things like a crucial block, or a missed tackle make the difference and the Eagles were much further along than the rookies from Tilburg in this regard.

But still, after being overwhelmed in the first half by our opponents and the moment, the Wolves’ play got better in the second half. Offensive drives became longer and the defense got some significant hits on ball carriers. Most valuable player Marcel Terpstra was very merciful when he sacked the Eagles’ quarterback and he even got the ball loose at a later time, resulting in ball possession for the Wolves.

To finish the game with a good vibe it was necessary to put some points on the board. After a nice drive the Wolves were on the verge of putting the ball in the endzone, but a couple of missed  attempts left them with 4th down. Our last chance to score. In the huddle flanker Stein Borger flat out guaranteed that he would catch the ball for a score if it were thrown his way. And he came through on his promise; the beautiful pass by our backup quarterback Pawel  Onufryjuk was caught in the endzone, touchdown Wolves! The missed conversion wasn’t able to spoil things. End score 30-06

We didn’t win, but learned a lot and went into the bus with a good feeling on the way home. And what a trip home it was: there was loud singing in the bus and our togetherness was being celebrated. And that’s the true definition of ‘one team’: in good times and in bad times. On to the next one!

 

Go Wolves, one team!

 

 

 

Pin It on Pinterest